Herbem Bielska-Białej są dwie gotyckie tarcze herbowe, symbolizujące każdą jego część, są to historyczne herby, które przerobiono w wiekach XVIII i XIX. Tarcza Bielska jest dwudzielna. Po lewej stronie na niebieskim tle znajduje się pół żółtego orła bez korony, zwróconego w prawą stronę. Jest to orzeł piastowski, który zastąpił czarnego orła Habsburgów. W prawym polu tarczy herbowej umieszczono trzy pojedyncze białe lilie heraldyczne w układzie pionowym na czerwonym tle. Jest to połowa herbu biskupów wrocławskich. Do roku 1925 Bielsko jak i cały Śląsk należało do diecezji wrocławskiej. Zastosowana tu heraldyka wywodzi się z heraldyki łacińskiej.

    Herb Bielska pojawił się już w początku XIV wieku i został nadany miastu przez Mieszka I - księcia cieszyńskiego z Piastów górnośląskich. Herb Białej stanowią dwie czerwone róże ułożone poziomo na zielonym tle. Róże to typowy element dekoracyjny baroku. Symbolizowały rozwój, pomyślność, bogactwo, miłość, sukces i powodzenie. Herb Białej został nadany miastu w 1723 roku przez króla Augusta Mocnego. Zgodnie z zapisem dawnego kronikarza - czerwone róże na zielonej trawie miały być symbolem dobrobytu. Herb Bielska-Białej jest prawnie chroniony.